icon

Blog

Lizette Abrahams
04-01-2018

#waarisflappie

De oudejaarsconference, een traditie sinds 1954. In dat jaar kreeg Wim Kan de eer het kleinkunstjaar uit te leiden, toen nog op de radio. In 1969 verscheen de eerste conference op oudejaarsavond op tv, gespeeld door Seth Gaaikema. Heel Nederland kneuterig op de bank, met een oliebol en appelbeignet om met een vrolijke noot het nieuwe jaar in te gaan. Als klein meisje keek ik vroeger al naar de oudejaarsconference. Weliswaar niet in 1969 natuurlijk, maar ook de jaren '90 boden een toneel aan de jaarlijkse humoristische recap van het jaar dat afgesloten werd.

Ook dit jaar was er een uitgebreid aanbod aan oudejaarsconferences. Veel besproken onderwerpen van dit jaar? Die begonnen al bij de aanhef. Want een simpele 'goedenavond dames en heren' voldeed niet meer. Dat we allemaal nog even moeten wennen aan die genderneutrale insteek bleek zeker op het oudejaarstoneel. Andere veel besproken onderwerpen bleken onze meest favoriete staatshoofden (Trump & Erdogan), de Nederlandse sporthelden (Dumoulin inclusief diarree, Feyenoord en de Oranje Leeuwinnen), de eiercrisis, #metoo, het klimaat en de politiek met in het bijzonder het nieuwste mikpunt Thierry Baudet met zijn lavendelzakje.

Dolf Jansen en Louise Korthals bewonderde ik in het theater. Ditmaal geen solo voorstelling of olijke combo met 'Lebbis' van onze welbekende Dolf, maar dit jaar 'even iets anders'. Man versus vrouw, jong versus oud, een grappige combinatie van de twee. De welbekende, fijne manier van vertellen van Dolf werd nu bijgestaan met zo nu en dan een rake opmerking of een persoonlijke noot door Louise. Vooral haar verhaal over de brand in de Grenfell Tower in Londen afgelopen zomer die voor haar wel heel dichtbij kwam maakte veel indruk. Een prima afsluiting van 2017.

Ook Vincent Bijlo & The Rossettis, Sjaak Bral en het collectief De Orde van de Dag sloten dit bewogen jaar af. En concurrerend op de buis waren op oudejaarsavond Guido Weijers en Youp van 't Hek te bewonderen. Guido, een man van deze tijd, inclusief kek introfilmpje en mooie foto projecties op de schermen op het toneel van het Oude Luxor. Hij werd een klein beetje de knuffelbeer van de avond met zijn 5-sterrenratings voor belangrijke personen van het afgelopen jaar. Multimedia interactief, veel feitjes en mooie woorden, geen heftige lachstuipen, wel af en toe een dijenkletser, dat is een beetje wat zijn conference omschreef. Mooi pak had 'ie ook aan. Houd ik van! “Zorg goed voor de wereld en voor elkaar” werd zijn slogan om het nieuwe jaar in te luiden.

Op oudejaarsavond zelf lag ik grieperig te slapen op de bank toen Youp voor de negende keer op oudejaarsavond ten tonele trad, dus ik had het ware genoegen de conference te kijken na alle recensies waren verschenen. I was up for a treat, want de recensies waren nog al wisselend van mening. Mijn favoriet bleek De Telegraaf. Zij kopten namelijk met 'Veel commentaar op borsthaar Youp van 't Hek', met daarbij een paar twitterkreten om van te smullen: 'na al die jaren weten we eindelijk waar Flappie is gebleven' en velen vroegen zich af of het borsthaar van Youp al een eigen hashtag had gekregen. Heerlijk!

Veel recensenten vonden het optreden van Youp 'niet zijn sterkste of meest verrassende oudejaarsconference', zoals Trouw het verwoorde. Ikzelf stond er toch wat anders in, want goed, wat verwacht je nou? Met negen oudejaarsconferences en tig andere voorstellingen op z'n naam.. Als we Youp zijn stylo inmiddels niet kennen dan weet ik het ook niet meer. En toch bleek Youp juist wel een tikkie verrassend. Ditmaal stond er, naar eigen zeggen, een Youp 2.0 op de planken. Iemand die ouder is geworden en anders naar het leven kijkt dan eerst. Iemand die, net als zijn voorgaande oudejaarsconferenciers, wil verbinden en niet meer gaat vloeken. Goed, dat laatste was na twee seconde al weer gebeurd natuurlijk, maar dat hoort er bij Youpie natuurlijk bij.

De voorstelling speelde zich af in een groot decor van een 'typisch Hollands' straatje met achter hem een geveltje waar met grote letters 'Zanzibar' op geschreven stond. Zanzibar bleek Youp's stamkroeg, waar hij heel wat borreltjes, koffietjes en biertjes heeft weggetikt samen met stamkroeggenoten Henk (de schele), Henk (de rooie) en Godelieve. Met behulp van deze bijzondere sleutel het afgelopen jaar onder de loep. Beide Henks voorzien van heerlijk Amsterdamse tongval, in een fijne, ouderwetse setting als Harry Jekkers' Gelijk van de Koffietent. Harry Jekkers, mijn grote Haagse held. En Youp van 't Hek, behield zijn heldenstatus naar mijn idee ook gewoon, ondanks de recensies.

Ja, uiteindelijk blijft het concept van de oudejaarsconference altijd hetzelfde. En dat is zeker niet erg als je van traditie houdt. De feiten en gebeurtenissen van het afgelopen jaar uitvoerig besproken met een humoristisch sausje er overheen. De één verrassend, de ander zijn of haar oude, geinige zelf. De één inclusief emotionele boodschap en de ander met een pluk met borsthaar hier en daar. Hoe het ook zij, het jaar is voorbij. Tijd voor een schone lei als toneel waarop zich nieuwe feiten en gebeurtenissen gaan afspelen, waar eind 2018 weer mooie oudejaarsconferences van gebrouwen gaan worden. Ik heb er nu al zin in. Ditmaal Harry Jekkers?

Lizette Abrahams
03-05-2017

Douze points voor Op Sterk Water

Waterloo, ding-a-dong, glitterjurken, hoofdtooien, mooie liedjes, spetterende liedjes, foute liedjes en een heleboel over de top. Zo veel en voor sommigen ook zo weinig, maar nooit onbesproken; het Eurovisie Songfestival! Elk jaar rond mei is het weer zo ver. Televisie aan, blokjes kaas bij de hand, zelf geknutselde scoreformulieren, een never-ending Twitterfeed en gaan met die banaan. Je kan er veel mee, met dat Songfestival. En dat vonden de mannen van Op Sterk Water ook! De komende weken staan ze op de planken met een gezellige en hilarische improcabaret Songfestivalshow!

Al jaren is dit komische collectief de spil in improcabaret land. Hun theater-, school- en bedrijfsvoorstellingen worden volledig geïmproviseerd en opgebouwd met input vanuit het publiek. In de aanloop naar het Songfestival reizen ze naar verschillende theaters in het land om de boel op te warmen, voor het echte werk begint!

Ikzelf bezocht dit gezellige spektakel in de Kleine Komedie in Amsterdam. Alhoewel de voorstelling ook in Theater Diligentia in hometown Den Haag speelt reisde ik (stiekem) af naar deze Haagse aartsrivaal. Alles voor de kunst en voor de jongens van Op Sterk Water.


Nooit eerder bezocht ik de Kleine Komedie en was dus razend benieuwd naar dit theater. Klein, fijn, maar prachtig, bleek het te zijn. De zaal was gevuld met allerlei soorten mensen, van jong tot oud. Van die-hard Songfestivalfan tot cabaretliefhebber. Allemaal bewapend met mini vlag, met een opdruk waarvan de gemiddelde theaterbezoeker geen flauw idee had tot welk land de vlag toebehoorde. Maar ach, het deerde niet. Zolang je er maar lekker mee kon wapperen en de Songfestivalvibe live kon ervaren.

Het bleek een hele leuke avond, daar in Mokum! Songfestival hits werden meerstemmig gezongen, OSW Tim toverde om in Conchita Wurst, Penny de Jager zorgde voor de choreografie, er werd een boel gelachen en de jongens waren in hun element. Vijf kandidaten uit vijf verschillende Songfestivallanden verschenen ten tonele en de avond werd afgesloten met het welbekende scoremoment, inclusief afgezanten uit heel Europa. En bijna álles geïmproviseerd! Zelfs de introductiefilmpjes van de deelnemende landen (die ter plekke werden geroepen door het publiek) werden in elkaar geflanst waar je bij stond. Ditmaal zonder kneuterige toelichting van Cornald of Jan, maar voorzien van vakkundig commentaar door Op Sterk Water zelf. Erg knap en erg leuk.

Mocht je nou nog willen gaan naar het Op Sterk Water Songfestival? Dan zeg ik; doen! En twitteren he! Want dan kunnen wij ook meegenieten!

Mara Eikelenboom

De 29-jarige ANWB-trut

Zij op haar helblauwe Stella e-bike, degelijke fietstassen, zwarte stuurtas, bodywarmer, witte driekwartbroek, Ecco schoenen. Hij op zijn helblauwe Stella e-bike, zwarte stuurtas, afritsbroek, witte sportsokken in sandalen. Bracht Youp van 't Hek er jaren geleden geen ode aan het ANWB stel? Volgens mij kweekte hij een hilarisch lachsalvo bij mijn ouders. Gruwelijk herkenbaar in het dagelijkse fietslandschap van Nederland.
Met de opkomst van de e-bike schoten de ANWB stelletjes als paddenstoelen uit de grond. Want zeg nou zelf; hoe vaak ben je al zwoegend tegen de loeiharde wind ingehaald door Bep en Koos. Die dan al van verre keihard met de fietsbel waarschuwen dat ze er langs willen. Met z'n tweeën, naast elkaar. Ik kon ze schieten! Al tijdens het inhalen keek ik naar de bagagedrager. Op zoek naar de zwarte doos. De drijvende krachtpatser van Bep en Koos. Want ze denken dat ze fietsen, maar het is nep. Fietsen met een zwarte doos is als rijden in een automaat. NEP!
Uit het niets kreeg ik tijdens mijn zomerreces een ingeving. File rijden van Delft naar het centrum van Den Haag zou zeker niet bevorderend zijn voor mijn toch al korte verkeerslontje. Wat nou als ik als Bep op mijn e-bike naar Den Haag zou kunnen zoeven. Waarom niet?! En zo ben ik sinds twee weken de trotste eigenaar van een Sparta E-Bike. En zoef ik als ANWB trutje de zwoegende fietser voorbij. Met een dikke vette glimlach op mijn gezicht.
Mijn vraag aan jou: vind je ook dat ik op het Binnenhof een premie mag aanvragen voor het mijden van de spits? Ik vind van wel. En weet je wat ik met die bijdrage ga kopen?


Juist; een coffee-cup houder voor mijn fiets. Zoef ik ze lachend voorbij met een kop koffie in m'n hand. It just doesn't get much better!

Mara Eikelenboom

Ik grappig? NEE! - Investeren in humor tijdens een event is een must

Nog niet eerder hing ik de lolbroek uit. Waarschijnlijk is bescheiden door de jaren heen mijn tweede doopnaam geworden. Veilig op de achtergrond, observeren en luisteren. Daar voel ik me comfortabel bij. Humor en lol is aan anderen besteed. Lachen deed ik om de 'funniest-home-videos' op zaterdagavond.

En nu ben ik alweer een aantal maanden werkzaam bij Humor Werkt. Geen grap, echt waar! In mijn belevingswereld is humor een gave, een talent. En grappig zijn mijn vrienden, familie en collega's. Ik ben niet grappig!
Toch begint die overtuiging beetje bij beetje af te brokkelen. Want humor is een waardevolle toevoeging bij alles wat ik in het dagelijks leven onderneem. Het geeft de gelegenheid om serieuze onderwerpen luchtig te brengen, geeft verdieping in vriendschappen en biedt mij de mogelijkheid om ter ontspanning te lachen om domme, soms ongelukkige en ietwat stuntelende, fouten van anderen.

Ik denk terug aan verdwaalde herinneringen. Met Carlijn samen had ik in een lege lange bosweg in Australië de langste slappe lach ooit. En waarom? Ik bestuurde met mijn voeten onze auto en Carlijns benen bengelden uit het autoraam. Een momentje waar je bij had moeten zijn (we hebben het gefilmd, mocht je het willen zien; schroom niet om er naar te vragen). En dan de meest hilarische sketches met Dewi in Thailand. Tijdens een regenachtige dag toverden we ons hostelkamer om tot een filmdecor en improviseerden er op los. Jut & Juul on the go; we hebben het er nu nog over!

Ronald Giphart bedacht een universele humorformule. Hij doorworstelde honderden boeken over humor, maakte een analyse van vigerende theorieën, verwierp de slechte en behield de goede en probeerde uiteindelijk alles samen te voegen tot: EH = PE x C/Tp + BM. Ik heb er een persoonlijke invulling aan gegeven: Echte Humor = PrijsmaaktnietuitEnergieiswattelt x Controlelaatjelos/Tijdprijs + Betalenisinvesteren. Oftewel: investeren in humor tijdens een event is een must. Het verbindt, breekt de dag, verpakt een boodschap luchtig en brengt ontspanning!
(Ronald Giphart is overigens nu te boeken via Humor Werkt!)