icon

Blog

Mara Eikelenboom

De 29-jarige ANWB-trut

Zij op haar helblauwe Stella e-bike, degelijke fietstassen, zwarte stuurtas, bodywarmer, witte driekwartbroek, Ecco schoenen. Hij op zijn helblauwe Stella e-bike, zwarte stuurtas, afritsbroek, witte sportsokken in sandalen. Bracht Youp van 't Hek er jaren geleden geen ode aan het ANWB stel? Volgens mij kweekte hij een hilarisch lachsalvo bij mijn ouders. Gruwelijk herkenbaar in het dagelijkse fietslandschap van Nederland.
Met de opkomst van de e-bike schoten de ANWB stelletjes als paddenstoelen uit de grond. Want zeg nou zelf; hoe vaak ben je al zwoegend tegen de loeiharde wind ingehaald door Bep en Koos. Die dan al van verre keihard met de fietsbel waarschuwen dat ze er langs willen. Met z'n tweeën, naast elkaar. Ik kon ze schieten! Al tijdens het inhalen keek ik naar de bagagedrager. Op zoek naar de zwarte doos. De drijvende krachtpatser van Bep en Koos. Want ze denken dat ze fietsen, maar het is nep. Fietsen met een zwarte doos is als rijden in een automaat. NEP!
Uit het niets kreeg ik tijdens mijn zomerreces een ingeving. File rijden van Delft naar het centrum van Den Haag zou zeker niet bevorderend zijn voor mijn toch al korte verkeerslontje. Wat nou als ik als Bep op mijn e-bike naar Den Haag zou kunnen zoeven. Waarom niet?! En zo ben ik sinds twee weken de trotste eigenaar van een Sparta E-Bike. En zoef ik als ANWB trutje de zwoegende fietser voorbij. Met een dikke vette glimlach op mijn gezicht.
Mijn vraag aan jou: vind je ook dat ik op het Binnenhof een premie mag aanvragen voor het mijden van de spits? Ik vind van wel. En weet je wat ik met die bijdrage ga kopen?


Juist; een coffee-cup houder voor mijn fiets. Zoef ik ze lachend voorbij met een kop koffie in m'n hand. It just doesn't get much better!


Ik grappig? NEE! - Investeren in humor tijdens een event is een must

Nog niet eerder hing ik de lolbroek uit. Waarschijnlijk is bescheiden door de jaren heen mijn tweede doopnaam geworden. Veilig op de achtergrond, observeren en luisteren. Daar voel ik me comfortabel bij. Humor en lol is aan anderen besteed. Lachen deed ik om de 'funniest-home-videos' op zaterdagavond.

En nu ben ik alweer een aantal maanden werkzaam bij Humor Werkt. Geen grap, echt waar! In mijn belevingswereld is humor een gave, een talent. En grappig zijn mijn vrienden, familie en collega's. Ik ben niet grappig!
Toch begint die overtuiging beetje bij beetje af te brokkelen. Want humor is een waardevolle toevoeging bij alles wat ik in het dagelijks leven onderneem. Het geeft de gelegenheid om serieuze onderwerpen luchtig te brengen, geeft verdieping in vriendschappen en biedt mij de mogelijkheid om ter ontspanning te lachen om domme, soms ongelukkige en ietwat stuntelende, fouten van anderen.

Ik denk terug aan verdwaalde herinneringen. Met Carlijn samen had ik in een lege lange bosweg in Australië de langste slappe lach ooit. En waarom? Ik bestuurde met mijn voeten onze auto en Carlijns benen bengelden uit het autoraam. Een momentje waar je bij had moeten zijn (we hebben het gefilmd, mocht je het willen zien; schroom niet om er naar te vragen). En dan de meest hilarische sketches met Dewi in Thailand. Tijdens een regenachtige dag toverden we ons hostelkamer om tot een filmdecor en improviseerden er op los. Jut & Juul on the go; we hebben het er nu nog over!

Ronald Giphart bedacht een universele humorformule. Hij doorworstelde honderden boeken over humor, maakte een analyse van vigerende theorieën, verwierp de slechte en behield de goede en probeerde uiteindelijk alles samen te voegen tot: EH = PE x C/Tp + BM. Ik heb er een persoonlijke invulling aan gegeven: Echte Humor = PrijsmaaktnietuitEnergieiswattelt x Controlelaatjelos/Tijdprijs + Betalenisinvesteren. Oftewel: investeren in humor tijdens een event is een must. Het verbindt, breekt de dag, verpakt een boodschap luchtig en brengt ontspanning!
(Ronald Giphart is overigens nu te boeken via Humor Werkt!)